• headerimg.jpg

Ważniejsze ogłoszenia

Zapraszamy w czwartek na nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego o godz. 17.30.

Koronka do Bożego Miłosierdzia od poniedziałku do piątku o godz. 15.00

Przez cały lipiec i sierpień Caritas będzie nieczynny. Prosimy przez ten czas nie przynosić ubrań.

W piątek od 15.00 do 19.30 WYSTAWIENIE NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU, o godz. 18.00 Msza św. Podczas adoracji możliwość spowiedzi.

duch1

W naszym serwisie internetowym pojawiła się możliwość zamawiania intencji przez Internet.

W celu przesłania intencji należy kliknąć na link Zamawianie intencji

Nowenna do Matki Bożej w środę o godz. 17.30.

Do końca września nie będzie Mszy św. o godz. 20.00.

Spotkania z Biblią
2 i 4 wtorek misiąca o godzinie 18.45 w salce pod kościołem

Kancelaria parafialna w okresie wakacyjnym czynna w poniedziałek i piątek od 8.30 – 9.30 i od 16.30 do 18.00.

Wierni i cierpliwi medytacja biblijna na 16. niedzielę zwykłą – 23 lipca 2017

Stanę w Bożej obecności.
Wprowadzenie 1: jestem jednym ze sług – wypełniłem dobrze zadanie siejąc dobre nasienie i... nie umiem sobie poradzić, bo odkrywam, że pojawił się i chwast. Nie do końca pojmuję wyjaśnienie Pana, jednak podejmuję, bo wierzę, że Jego słowo jest jak ziarnko gorczycy i przyniesie owoc.
Wprowadzenie 2: prosić o łaskę wierności na każdy dzień.

Na początek przeczytam tekst ewangelii: Mt 13,24-43

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast? Odpowiedział im: Nieprzyjazny człowiek to sprawił. Rzekli mu słudzy: Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go? A on im odrzekł: Nie, byście zbierając chwast nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza. Inną przypowieść im powiedział: Królestwo niebieskie podobne jest do ziarnka gorczycy, które ktoś wziął i posiał na swej roli. Jest ono najmniejsze ze wszystkich nasion, lecz gdy wyrośnie, jest większe od innych jarzyn i staje się drzewem, tak że ptaki przylatują z powietrza i gnieżdżą się na jego gałęziach. Powiedział im inną przypowieść: Królestwo niebieskie podobne jest do zaczynu, który pewna kobieta wzięła i włożyła w trzy miary mąki, aż się wszystko zakwasiło. To wszystko mówił Jezus tłumom w przypowieściach, a bez przypowieści nic im nie mówił. Tak miało się spełnić słowo Proroka: Otworzę usta w przypowieściach, wypowiem rzeczy ukryte od założenia świata. Wtedy odprawił tłumy i wrócił do domu. Tam przystąpili do Niego uczniowie i prosili Go: Wyjaśnij nam przypowieść o chwaście! On odpowiedział: Tym, który sieje dobre nasienie, jest Syn Człowieczy. Rolą jest świat, dobrym nasieniem są synowie królestwa, chwastem zaś synowie Złego. Nieprzyjacielem, który posiał chwast, jest diabeł; żniwem jest koniec świata, a żeńcami są aniołowie. Jak więc zbiera się chwast i spala ogniem, tak będzie przy końcu świata. Syn Człowieczy pośle aniołów swoich: ci zbiorą z Jego królestwa wszystkie zgorszenia i tych, którzy dopuszczają się nieprawości, i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. Wtedy sprawiedliwi jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego. Kto ma uszy, niechaj słucha!

Spośród kilku słów wiążących te trzy przypowieści wybrałem dwa: cierpliwość i wierność. Tematem tych przypowieści jest królestwo niebieskie, czyli rzeczywistość, którą dał nam Ojciec w Jezusie Chrystusie. Nie jest ono objęte klauzulą niejawności, owiane tajemniczością niezgłębioną czy rezerwacją dla wybranych. To królestwo jest tu i teraz, i na dodatek dane każdemu człowiekowi.

Pokora i cierpliwość

Ziarno wymaga pokory. Miałeś kiedyś na dłoni ziarnko gorczycy. Prawie go nie widać, a jakby się ścisnęło dłoń to wydawać by się mogło, że nic tam nie ma. Dlatego podejście do tajemnicy ziarna potrzebuje pokory. Tylko pokorny uwierzy, że w tym malutkim ziarnie jest już wszystko. Tylko żyjący pokorą ucieszy się zasiawszy ziarno, bo zobaczy łany falującego zboża.

Ziarno wymaga cierpliwości. Obsiawszy ziemię nie mogę oczekiwać, że jutro będę zbierał plony. Dlatego ci, którzy myślą o królestwie niebieskim i starają się nim żyć są cierpliwi. Nie od razu, nie natychmiast, ale z pokorą i cierpliwością wpatrują się w ziemię i pilnują, by jej nikt nie podeptał. Wszak tam dokonuje się coś, co trudno nam zaakceptować, na co nie chcemy się zgodzić: obumieranie, które prowadzi do życia.

Cierpliwość związana jest także z chwastami. Siejemy dobre nasienie, a odkrywamy gdy wzeszło, że pojawił się i chwast. Skąd? Moment nieuwagi, zaśnięcie na warcie i... nieprzyjaciel nasiał chwastu między pszenicę i odszedł. Zauważmy, że zło działa w podobny sposób jak dobro! W walce ze złem trzeba cierpliwości, bo... będzie ona trwała nieustannie. Nie działa się na łapu capu. Nie wylewa się dziecka z kąpielą. Potrzeba rozwagi i mądrości, którą gospodarz reprezentuje. Cierpliwość wobec zła nie jest pobłażliwością. Dobro i zło są obok siebie.

Cierpliwość ma jeszcze jedno oblicze. Choć widzę malutkie ziarenko to wiem, że przyjdzie czas iż wyrośnie z niego drzewo. Wystarczy rozglądnąć się wokoło. Każde z drzew wyrosło z małego ziarenka. Potężne dęby z pojedynczych żołędzi. A zaczyn? Czyż nie potrzeba cierpliwości w zarabianiu ciasta i potem oczekiwania, aż się wszystko zakwasi.

Wierność

Drugie słowo-klucz to wierność. Na pierwszym miejscu wierność Boga. Złożył obietnicę, dał słowo i wypełnił je co do joty, do ostatniej kropli Krwi Syna, którego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy miał życie wieczne. Wierność jest podstawą budowania królestwa niebieskiego.

Wierność gospodarza w sianiu ziarna i dbaniu o pole. Wierność pola w przyjmowaniu tegoż ziarna i oddawaniu się na służbę jemu. Wierność najmniejszego ziarna, które czyni to, co do niego należy, a zgoda na to prowadzi do obumierania, a to z kolei przynosi owoc obfity. Wierność kobiety, który odrobinę zaczynu wkłada w trzy miary mąki. Wierność samego zaczynu, który zakwasza całość.

Bez cierpliwości i wierności nie ma ni plonu ni chleba, a to, co jest to jest ułudą, zwodzeniem, bo prowadzi donikąd...

Zakończenie przypowieści

Bóg wie o tym, że dobro i zło rosną aż do żniwa. Przychodzi czas zbiorów, a wtedy oddzieli się chwast i pszenicę. Ten pierwszy idzie na spalenie, a spichlerze napełnione zostają ziarnem.

Nadzieja drzewa, w którego cieniu siadamy i w upalne dni odpoczywamy. To miejsce, które możemy śmiało nazwać domem, do którego wszyscy wracają i zamieszkują w nim. To pewność zaczynu, które ogarnia wszystko.

A wyjaśnienie przypowieści o chwaście warto wziąć na rozważanie, przeczytać, zmyślić się. To nie bajka, to nie mit, to nie gatunek literacki. Uczciwy czytelnik i słuchacz jest jednocześnie uczciwym obserwatorem, a więc zobaczy, że słowa Pana Jezusa mówią o całej rzeczywistości.

Zaiste, co posiejesz to zbierzesz! Jeśli nie posiejesz to ziemia zamieni się w ugór i pustynię. Dwie kategorie – dopuszczający się nieprawości z perspektywą pieca rozpalonego i sprawiedliwi, którzy jaśnieć będą jak słońce w królestwie Ojca swego.

o. Robert Więcek SJ

Porządek nabożeństw

Msze niedzielne: 18.00 (sobota),
8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 16.00, 18.00,
20.00 (w roku akademickim)

W dni powszednie: 7.00, 8.00, 18.00

Koronka pn.-pt. o 15.00

więcej...

Kancelaria

w poniedziałki i piątki: 8.30-9.30 i 16.30-18.00. 
w środy i soboty: 8.30-9.30.

w okresie wakacyjnym
w poniedziałek i piątek od 8.30-9.30 i 16.30-18.00.

Czytania na dziś

Zamawianie intencji

Zamów intencje przez internet:

intencje do Judy Tadeusza
prośby i podziękowania do Serca Pana Jezusa
prośby i podziękowania do Matki Bożej

Pętla indukcyjna

petla ind

deon pl 200

Fundusz remontowy

remont_dachu_2011

Modlitwa w drodze

modlitwa_w_drodze

Podaruj 1% podatku