Słowo Boże i Kościół dziś

Czytania na dziś

Piątek IX tygodnia Okresu Zwykłego

Drugi list do Tymoteusza 3,10-17.
Najmilszy: Ty poszedłeś śladami mojej nauki, sposobu życia, zamierzeń, wiary, cierpliwości, miłości, wytrwałości,
prześladowań, cierpień, jakie mnie spotkały w Antiochii, w Ikonium, w Listrze. Jakież to prześladowania zniosłem – a ze wszystkich wyrwał mnie Pan!
I wszystkich, którzy chcą żyć zbożnie w Chrystusie Jezusie, spotkają prześladowania.
Tymczasem ludzie źli i zwodziciele będą się dalej posuwać ku temu, co gorsze, błądząc i innych w błąd wprowadzając.
Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte,
które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jezusie.
Wszelkie Pismo jest przez Boga natchnione i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do wychowania w sprawiedliwości –
aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu.


Księga Psalmów 119(118),157.160.161.165.166.168.
Wielu mnie prześladuje i nęka:
nie uchylam się od Twoich napomnień.
Istotą Twojego słowa jest prawda,
i każdy Twój sprawiedliwy wyrok jest wieczny.

Możni prześladują mnie bez powodu,
moje serce czuje lęk przed Twoimi słowami.
Obfity pokój dla miłujących Twoje Prawo,
i nigdy się nie potkną.

Czekam, Panie, na Twoją pomoc,
i spełniam Twe przykazanie.
Przestrzegam Twoich postanowień i napomnień,
bo wszystkie moje drogi są przed Tobą.


Ewangelia wg św. Marka 12,35-37.
Jezus nauczając w świątyni, zapytał: «Jak mogą twierdzić uczeni w Piśmie, że Mesjasz jest Synem Dawida?
Wszak sam Dawid mówi mocą Ducha Świętego: „Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje”.
Sam Dawid nazywa Go Panem, skądże więc jest tylko jego synem?» A liczny tłum chętnie Go słuchał.


Komentarz do czytań

W greckim tłumaczeniu ksiąg Starego Testamentu niewypowiedziane imię, pod którym Bóg objawił się Mojżeszowi: JHWH, zostało oddane przez Kyrios (Pan). Pan staje się od tej chwili powszechnym imieniem określającym Boskość Boga Izraela. Nowy Testament posługuje się tytułem „Pan” w sensie ścisłym tak w odniesieniu do Ojca, jak również, co jest nowością, w odniesieniu do Jezusa, uznanego w ten sposób za samego Boga. Sam Jezus przypisuje sobie w sposób ukryty ten tytuł, gdy dyskutuje z faryzeuszami o sensie Psalmu 110 (Mk 12,36), a także w sposób bezpośredni, gdy zwraca się do Apostołów. W czasie całego życia publicznego Jezusa znaki Jego panowania nad naturą, nad chorobami, nad demonami, nad śmiercią i grzechem, ukazywały Jego Boską najwyższą władzę.
Bardzo często w Ewangeliach ludzie zwracają się do Jezusa, nazywając Go „Panem”. Tytuł ten świadczy o szacunku i zaufaniu tych, którzy zbliżają się do Jezusa oraz oczekują od Niego pomocy i uzdrowienia. Wypowiadany za natchnieniem Ducha Świętego, ten tytuł wyraża uznanie Boskiego misterium Jezusa. W spotkaniu z Jezusem zmartwychwstałym staje się adoracją: „Pan mój i Bóg mój!” (J 20, 28). Przybiera wtedy znamię miłości i przywiązania, które pozostanie charakterystyczne dla tradycji chrześcijańskiej: „To jest Pan!” (J 21, 7).
Przypisując Jezusowi Boski tytuł Pana, pierwsze wyznania wiary Kościoła od początku stwierdzają, że moc, cześć i chwała należne Bogu Ojcu przysługują także Jezusowi, ponieważ istnieje On „w postaci Bożej” (Flp 2, 6), a Ojciec potwierdził to panowanie Jezusa, wskrzeszając Go z martwych i wywyższając Go w swojej chwale. Od początku historii chrześcijańskiej stwierdzenie panowania Jezusa nad światem i nad historią oznacza także uznanie, że człowiek nie może w sposób absolutny poddać swojej wolności osobistej żadnej władzy ziemskiej, ale wyłącznie Bogu Ojcu i Panu Jezusowi Chrystusowi: Cezar nie jest „Panem”. Modlitwa chrześcijańska jest przeniknięta tytułem „Pan”, czy to będzie zaproszenie do modlitwy: „Pan z wami”, czy jej zakończenie „przez naszego Pana Jezusa Chrystusa”, czy wreszcie pełne ufności i nadziei wołanie: Maran atha (Pan przychodzi!) lub Marana tha (Przyjdź, Panie!) (1 Kor 16, 22); „Amen. Przyjdź, Panie Jezu!” (Ap 22, 20).


    ewangelia.org
IHS

Z życia parafii

Spotkanie ze Zmartwychwstałym, który daje wspólnotę

Drugie spotkanie cyklu W drodze ze Zmartwychwstałym w dn 17.04 prowadziła młodzież ze wspólnoty Magis. W Ewangelii usłyszeliśmy o cudzie rozmnożenia chleba. Jezus pokazał swoją troskę o tych, którzy są z Nim, by słuchać Jego nauki. W tej sytuacji istotną rolę odegrał chłopiec,

Czytaj więcej »

Bóg Ojciec, bardziej bliski [pn. 13.04.2026, 18]

Wizerunek Boga Ojca, znajdujący się w naszym ołtarzu głównym został jeszcze bardzie wyeksponowany przez niebieskie tło. Celem jest, aby ten symboliczny akcent poprowadził nas jeszcze głębiej ku temu, „aby Bóg Ojciec był bardziej znany i kochany„, po prostu byśmy Go

Czytaj więcej »

„Ścieżka (do) wiary” – XX niedziela z Edim

12.04.2026r. Edi ostatnio zszedł z Góry Zwycięstwa, na której szczygieł stojący na belce krzyża, oznajmiał swym trelem zmartwychwstanie Jezusa. Edi widział krzyż pełen chwały i światła i z tym obrazem w sercu ruszył w dalszą drogę. Dzień zapowiadał się piękny,

Czytaj więcej »

Spotkanie ze Zmartwychwstałym, który daje chleb

W pierwszym spotkaniu VI edycji w cyklu W drodze ze Zmartwychwstałym przypomnieliśmy sobie krótko założenia tych czuwań w wielkanocne piątki. A później wpatrzeni w symboliczny posiłek, który dla nas przygotował Zmartwychwstały (przy ławce spotkań na kamieniach chleb, jajka i dzbanek z

Czytaj więcej »

Św. Szarbel znikający w Imieniu JEZUS

W czwartek oktawy Wielkanocy 9.04.2026 roku kolejny raz (już od 2 lat!) spotkaliśmy się ze św. Szarbelem. Towarzyszył nam żółty kolor świateł oraz aureoli Świętego, wskazujący na blask Zmartwychwstałego. Nie tylko oświetlenie, ale cały wieczór był dla nas lekcją, że to Jezus

Czytaj więcej »