W piątek 27.02 zwyczajowo przypadał Punkt Ignacjański. Nieprzypadkowo w tym dniu mieliśmy gościa, a właściwie domownika – św. Ignacego, który wrócił w swojej figurze po renowacji. Pokazał nam swoją jaśniejącą twarz i zapraszał, by pójść wraz z nim drogą, by także nasze twarze mogły już w tym życiu promieniować. Stąd po Mszy św. poszliśmy drogą krzyżową pt. «Twarze». Celem tej drogi było zobaczyć twarz Jezusa pośród innych twarzy, które pojawiają się na drodze krzyżowej, a być może pośród tych, których mijamy na co dzień. Widzieliśmy zatem poprzez mozaiki [wyświetlane na tle dużego krzyża stojącego centralnie przed ołtarzem] niezwyczajnie nazwane twarze: twarz zgody, twarz człowieka, twarz Matki, twarz pomocy, twarz oddania, twarz boleści, twarz współczucia, twarz milczenia…, Twarz Miłości… Ostatecznie chodziło o to, by “zobaczyć swoją twarz”, to, co mówi i może nam mówić, w jaki sposób promieniować.
Drogę prowadziła Grupa Ignacja, “młodsza siostra” Punktu Ignacjańskiego, która miała okazję pokazać swoją/e twarz/e.