Wyjść z podniesioną głową (i ze św. Małgorzatą)

W dniu św. Małgorzaty Marii Alacoque spoglądaliśmy przede wszystkim na jej figurę w ołtarzu głównym, ale to nie jest jedyny jej wizerunek w naszym kościele… Jest jeszcze jeden… nie widać go, gdy wchodzimy do kościoła, nie widać go w czasie Mszy św., raczej trudno zauważyć, gdy wychodzimy bocznym wyjściem, też można nie zauważyć, gdy wychodzimy głównym wyjściem, ale ze spuszczoną głową… Ten drugi wizerunek z Małgorzatą Marią Alacoque można zauważyć tylko wówczas, kiedy wychodzimy głównym wyjściem z podniesioną głową – tam scena z jednego z objawień.
Jakby pokazanie, że Pan Jezus zabiera nam serce na czas Mszy, próbuje przykładać do swojego (jak to uczynił z sercem św. Małgorzaty), a przy wyjściu oddaje z powrotem, mówiąc: „idź z sercem przemienionym i mów o mojej miłości innym ludziom”.

60 lat w zakonie…

Ojciec Józef w tym roku obchodzi dwa swoje jubileusze: w lipcu świętowaliśmy złoty jubileusz święceń kapłańskich, natomiast w poniedziałek, 4 października na Mszy o godz. 18.00, dziękowaliśmy Bogu za 60 lat jego życia zakonnego. Z tej okazji o. Paweł Pasierbek – dawny przełożony o. Józefa w Opolu, a zarazem jego krajan – wygłosił kazanie, w którym porównał Jubilata do wspominanego tego dnia św. Franciszka z Asyżu – skromny, pokorny i uśmiechnięty 🙂

I piątek z Małą Teresą

Pierwszy piątek października, pod naszym tradycyjnym hasłem: Serce Jezusa  Serce Parafii… Serce każdego z nas… przeżyliśmy w towarzystwie św. Teresy od Dzieciątka Jezus, która nas inspirowała jak być tak wpatrzonym w Serce Jezusa, by być małym kwiatkiem, który potrafi przyjmować zarówno wodę pochwał, jak i wodę upokorzenia, bo i jedna i druga służą do naszego wzrostu.

Różaniec 10 minut wcześniej

Nabożeństwa różańcowe w październiku 2021 roku będą miały miejsce codziennie o godz. 17.20 Będziemy rozpoczynać 10 min. wcześniej niż w poprzednie lata, bo…
Różaniec z natury swej wymaga odmawiania w rytmie spokojnej modlitwy i powolnej refleksji, by przez to modlący się łatwiej oddał się kontemplacji tajemnic życia Chrystusa”. To fragment z Listu Jana Pawła II o Różańcu, którego fragmenty będziemy też odczytywać w trakcie nabożeństw.

Ignacy i jego dzień…

Uroczysta Msza św. zostanie odprawiona w sobotę o godz. 18:00. Bardzo serdecznie zapraszamy wszystkich, a zwłaszcza tych, którym bliska jest duchowość ignacjańska, a także kobiety w stanie błogosławionym i małżonków pragnących potomstwa. Podczas Mszy będzie miało miejsce  poświęcenie Wody św. Ignacego.

… będzie ona dostępna w specjalnej butelce z tekstem modlitwy do odmawiania przez osoby oczekujące potomstwa. Doświadczenie pokazuje, jak wiele błogosławionych owoców przynosi ta woda połączona z ufną modlitwą przez wstawiennictwo św. Ignacego.

Jeden PUNKT świetlisty…

Po styczniowym ponownie pojawił się piaty piątek miesiąca, w którym przypada Jeden Punkt świetlisty… 

Tym razem ten wieczór wpisał się w wielkanocny cykl W drodze ze Zmartwychwstałym, a konkretnie było to przedłużenie ubiegłotygodniowego spotkania Zmartwychwstałego z uczniami w drodze do Emaus. Tu zatrzymaliśmy się w momencie, kiedy uczniowie przymusili Go by został z nimi. I my – przymuszeni lub nie – wpatrując się w Jeden Świetlisty Punkt, mieliśmy okazję, by „poznać Go przy łamaniu chleba”…

Misterium Meki Pańskiej – poruszające wspomnienie

W ramach Piątkowych Wieczorów Modlitewnych trwa cykl W drodze ze Zmartwychwstałym. Warto jednak wspomnieć, że to naturalna kontynuacja tego, co przeżywaliśmy w Wielkim Poście. Relacja z Misterium Męki Pańskiej (przygotowanego przez LSO), które było doświadczeniem wielu z nas zebrany w piątkowy wieczór 19 marca, obejrzane i dziś może być dla nas przemieniającym wspomnieniem, a zarazem zaproszeniem, by wobec dokonanego dzieła, kontynuować drogę ze Zmartwychwstałym.

Spotkanie Zmartwychwstałego z uczniami w drodze do Emaus…

Punkt Ignacjański, a w nim Spotkanie Zmartwychwstałego z uczniami w drodze do Emaus. Droga do Emaus, która rozpoczęła się w tym miejscu, gdzie zakończyła się droga na Golgotę. Jak na drodze krzyżowej występują stacje, które możemy odnaleźć w Piśmie św., i takie których tam brak, tak podobnie i w Drodze do Emaus, mogliśmy być m. in. w domu Kleofasa (stacja II), czy poznać imiennie jego towarzysza Justusa (stacja III).

Kolejnym „stacjom”, jak 2 m-ce wcześniej na „ignacjańskiej” drodze krzyżowej, towarzyszyły obrazy, których – w pierwszym spojrzeniu – związek z daną stacją nie był oczywisty… Podążaliśmy za Paschałem, za światłem, i w stronę  „wielkanocnego” krzyża, który z każdą stacją stawał się bliższy i jaśniejszy… aż do momentu, kiedy wspólnie mogliśmy usłyszeć „Pan rzeczywiście zmartwychwstał!”, i ukazał się wielu osobom w tamtym czasie, ale… także ukazuje się i nam, czego dowodem było świadectwo na zakończenie naszego Spotkania ze Zmartwychwstałym w drodze do Emaus.