W piątek 13 marca 2026 r. zostaliśmy zaproszeni na szczególną Drogę krzyżową, którą prowadził nas św. Szarbel, Przyjaciel Krzyża. W Krzyżu, który jest centrum wszechświata i kluczem do nieba, możemy doświadczyć pojednania. Stąd otrzymywaliśmy wskazówki orędzia szarbelowego, jak łączyć trud słuchania z radością posłuszeństwa, spotkanie w duchu mnicha libańskiego z intencją za małżeństwa i rodziny (zwłaszcza potrzebujące pojednania), kolory żółty i czerwony na kolejnym obrazku św. Szarbela.
Jest to możliwe, gdy przyjmujemy prostą zasadę, by w naszych myślach, sercu i działaniu zawsze Pan był na pierwszym miejscu. Wówczas, otoczeni taką “aureolą” potrafimy w bezpiecznej odległości przyjmować trudności czy pozorne sprzeczności, a one nie naruszają pokoju naszego serca.
Droga krzyżowa doprowadziła nas do Adoracji Jezusa, który pojawił się pośród nas na ołtarzu, w centrum (naszego wszechświata). Uczył nas miłości płynącej z Krzyża, dotykał wonią świętości, a my, namaszczeni olejem św. Szarbela, mogliśmy pozostać do 24 g z Panem/dla Pana.
Nabożeństwo dk prowadziła Rodzina św. Szarbela oraz Marianki.
“Wielkopostny” obrazek św. Szarbela trafił do Marzenki (innej niż Marzenka z poprzedniego m-ca).
Do zobaczenia jak to przebiegało.
Do zobaczenia jak to przebiegało.
[Notka ze lutego – Św. Szarbel i cisza serca]
[Notka ze stycznia – Św. Szarbel i przydział]
Wizerunek Św. Szarbela (29×20 cm), namalowany z poruszenia przez jedną z naszych sióstr.