Spotkanie ze Zmartwychwstałym, który daje światło

W czwarty piątek kwietnia (24.04) w ramach Punktu Ignacjańskiego miało miejsce trzecie Spotkanie ze Zmartwychwstałym [do zobaczenia]. Czerpiąc z duchowości ignacjańskiej szukaliśmy poruszeń, które daje Bóg, ale także mogliśmy odkrywać je w doświadczeniu, namacalnie, zmysłowo. Sceneria wydawała się już znana sprzed 2 lat: na środku krzyż z czerwoną “stułą”, biała kurtyna, zachęcająca do refleksji o tym, jakie kurtyny są w naszym życiu, co nas oddziela jeszcze od Pana, od innych. Tym razem zaproponowana była dodatkowa dynamika nawiązująca do czytania o nawróceniu Szawła/św.Pawła przy bramie Damaszku. Wówczas oślepiła go jasność i spotkał Pana Zmartwychwstałego, który go do siebie zaprosił, pytając: dlaczego…?. Cząstka doświadczenia, które przeżył Szaweł, mogła stać się naszym udziałem. Mogliśmy usiąść na nieco zapomnianej ławce w oczekiwaniu, gotowości na przewiązanie oczu przepaską, a następnie przejść w ciemności kilka kroków w kierunku kapłana. Tam o. Andrzej, wzorem Ananiasza, który modlił się nad Szawłem, nakładał ręce i wypowiadał słowa prośby o przejrzenie i napełnienie Duchem Świętym, żeby widzieć więcej, lepiej. Potem każdy mógł przejść przez “bramę Krzyża”, odsuwaną delikatnie przez zapraszającą dłoń. Następnie, wspominając własny chrzest, przeżegnać się wodą z chrzcielnicy-studni i oddać Bogu cześć, stając oko w oko z Jezusem w NS jak z Przyjacielem, w bliskości, ciszy, delikatnej muzyce. Paschał wskazywał kierunek, obietnicę, że idąc drogą życia z Nim, będziemy mieć zawsze światło. W zakończeniu nabożeństwa, które wydawało się zatrzymać czas w miejscu, Pan Jezus w NS wyszedł przed kurtynę, by nas pobłogosławić. Chciał nam także pokazać, że wielokrotnie On uprzedza nas swoja łaską i przedziera się przez nasze kurtyny wtedy, gdy jeszcze nie widzimy, że coś między nami wyrasta.