Przed tygodniem 16, a w tę niedzielę jeszcze 17 Kacper przystąpił do I Komunii Świętej, a w wydarzeniu tym pięknym towarzyszyły mu dzieci, które obchodziły pierwszą rocznicę wydarzenia, które zapisało się w ich pamięci (i na stronie parafii) pod datą
W dzień Wniebowstąpienia Pana Jezusa 16 dzieci zostało zaproszone do wzięcia udziału w niebiańskiej wyprawie. Razem odszukaliśmy niebo i wskazali kierunek. Okazało się, że niebo jest… nigdzie, a zarazem może być wszędzie – wszędzie tam, zawsze wtedy, kiedy mogę powiedzieć…
Ptak, którego spotkaliśmy na drodze przez las tydzień wcześniej, odesłał nas, by poszukiwać innego ptak-a, który zniknął z naszego kościoła dobrych parę m-cy temu. O dziwo, nikt (prawie nikt) jego zniknięcia nie zauważył. W podróż, ponoć wysłał go Bombadil, by
Jak wygląda droga, czy łatwo ją narysować – (prawie) żaden problem. Ale jak wygląda prawda, jak wygląda życie – jak je narysować? No to już nie takie całkiem proste. Stąd spoglądaliśmy na zdjęcie, na którym ukazała nam się droga… a
Rozpoczynając Mszę się procesja niespodziewanie wyszła z kościoła i zatrzymaliśmy się przed wejściem, nad którym był napis EGO SUM OSTIUM (Ja jestem bramą) a nad tym napisem zauważyliśmy jakiś szary witraż, jednak z zewnątrz nie można było dostrzec, co on
Razem z uczniami z Emaus przeszliśmy drogę od dołu Paschału aż po jego szczyt… Wysokość Paschału 110 cm odpowiadała 11 km, zatem łatwo nam było odmierzać kolejne kilometry (10 cm = 1 km) i wychwytywać kolejne etapy drogi. Rozpoczęliśmy w
W Niedzielę Wielkanocną patrzyliśmy szczególnie na odwróconą głowę Baranka. W Poniedziałek Wielkanocny na podniesioną nogę. A dziś – w ósmy dzień od Zmartwychwstania – centrum stanowiło promieniujące serce. Kwiaty otaczające ołtarz jakby specjalnie się rozstąpiły i utworzyły bramę zachęcającą, by
Sekretarka wpadająca do biura czy też Kowalski biegnący po peronie za uciekającym pociągiem byli dla nas inspiracją jak poruszająca może być wieść o Zmartwychwstaniu. Człowiek dotknięty przez Zmartwychwstanie z jednej strony czuję się przynaglony, by ukazywać innym Zmartwychwstałego Pana, a
Baranek przy Ołtarzu ma (promieniujące) serce, (duże) ucho, (odwróconą) głowę i (podniesioną) nogę – nie ma natomiast oczu i ust… Ma odwróconą głowę bo nasłuchuje co dzieje się przy/w grobie, z którego niedawno wyszedł… Słyszy kroki najpierw Mari Magdaleny, za
“Dziękuję Ci, że mnie stworzyłeś tak cudownie, godne podziwu są Twoje dzieła.” – Ps 139,14 Niedziela Palmowa stała się dla nas ważnym symbolem – datą powstania od nowa scholki rodzinnej. I tak oto w ubiegłą niedzielę, razem z całym zespołem
Powitaliśmy Pana Jezusa z palmami w ręku – machając nimi i śpiewając. W tę niedzielę w ogóle mogliśmy wiele przejść – dzieci dosłownie, dorośli bardziej w przenośni. Dzieci na początku podążając w 2 procesjach. Najpierw ku ambonie, gdzie usłyszeliśmy Ewangelię
Po 8 m-cach (i 11 dniach) ponownie zagościliśmy w Betanii w domu Marty i Marii (a przy okazji przypomnieli się nam także Boli i Boi). W lipcu przyglądaliśmy się ich podobieństwu, a tym razem zastaliśmy je w żałobie po śmierci
