Słowo Boże i Kościół dziś

Czytania na dziś

Piątek IV tygodnia Okresu Wielkanocnego

Dzieje Apostolskie 13,26-33.
Kiedy Paweł przybył do Antiochii Pizydyjskiej, przemówił w synagodze: «Bracia, synowie rodu Abrahama, i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu,
bo mieszkańcy Jeruzalem i ich zwierzchnicy nie uznali Jezusa, a potępiając Go, wypełnili głosy Proroków, odczytywane co szabat.
Chociaż nie znaleźli w Nim żadnej winy zasługującej na śmierć, zażądali od Piłata, aby Go stracił.
Gdy wykonali wszystko, co było o Nim napisane, zdjęli Go z krzyża i złożyli w grobie.
Ale Bóg wskrzesił Go z martwych,
a On ukazywał się przez wiele dni tym, którzy z Nim razem poszli z Galilei do Jerozolimy, a teraz dają świadectwo o Nim przed ludem.
My właśnie głosimy wam Dobrą Nowinę o obietnicy danej ojcom:
że Bóg spełnił ją wobec nas jako ich dzieci, wskrzesiwszy Jezusa. Tak też jest napisane w psalmie drugim: „Ty jesteś moim Synem, Ja Ciebie dziś zrodziłem”».


Księga Psalmów 2,6-7.8-9.10-11.
«Oto Ja ustanowiłem swego Króla
na Syjonie, świętej górze mojej».
Wyrok Pański ogłoszę:
On rzekł do Mnie: «Ty jesteś moim Synem,
Ja dzisiaj zrodziłem Ciebie.

Żądaj, a dam Ci w dziedzictwo narody
i krańce ziemi w posiadanie Twoje».
Żelazną rózgą będziesz nimi rządził,
skruszysz ich jak gliniane naczynie».

A teraz, królowie, zrozumcie,
nauczcie się, sędziowie ziemi.
Służcie Panu z bojaźnią,
z drżeniem całujcie Mu stopy.


Ewangelia wg św. Jana 14,1-6.
Jezus powiedział do swoich uczniów: «Niech się nie trwoży serce wasze. Wierzycie w Boga? I we Mnie wierzcie!
W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce.
A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście
i wy byli tam, gdzie Ja jestem.
Znacie drogę, dokąd Ja idę».
Odezwał się do Niego Tomasz: «Panie, nie wiemy, dokąd idziesz. Jak więc możemy znać drogę?»
Odpowiedział mu Jezus: «Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie».


Komentarz do czytań

„Ja jestem drogą” (J 14,6). Pomiędzy każdym stworzeniem a Bogiem rozciąga się nieskończoność. Aniołowie, bez nadprzyrodzonego wyniesienia, znajdują się w niezmierzonej odległości od boskości. Tylko Bóg, ze względu na swoją naturę, widzi siebie takim, jakim jest; tylko On ma prawo zagłębiać wzrok w głębię swoich doskonałości. Ludzie poznają Boga jedynie poprzez Jego dzieła: „Obłok i ciemność wokoło Niego” (Ps 97,2). Cóż więc! Jesteśmy powołani, aby widzieć Boga tak, jak On sam siebie widzi, kochać Go tak, jak On sam siebie kocha, i żyć życiem boskim. Takie jest nasza nadprzyrodzone przeznaczenie.
Między tym wzniesieniem a możliwościami naszej natury istnieje jednak przepaść nie do pokonania. Dzięki Chrystusowi, który jest jednocześnie Bogiem i człowiekiem, oraz dzięki łasce przysposobienia, dane jest nam zwyciężyć tę odległość. Chrystus jest jak most przerzucony nad tą niezmierzoną głębią: dzięki swojej świętej ludzkości jest drogą, dzięki której docieramy do Trójcy Świętej. Czyż sam Jezus nie powiedział: „Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej jak tylko przeze Mnie” (J 14,6)? Ta droga nie zwodzi; kto nią podąża, niezawodnie dotrze do celu; „będzie miał światło życia” (J 8,12). Ponieważ bowiem, jako Słowo, Jezus jest jednym z Ojcem, Jego człowieczeństwo prowadzi nas zatem nieuchronnie do boskości.
Gdy włącza nas w swoje mistyczne Ciało, prawdziwie przyjmuje nas do siebie, abyśmy mogli przebywać tam, gdzie On sam przebywa, to znaczy, abyśmy byli zjednoczeni ze Słowem i Duchem w łonie Ojca: „Przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem” (J 14,3). Polegajcie więc we wszystkim na zasługach naszego drogiego Zbawiciela.


    ewangelia.org
IHS

Z życia parafii

Pożegnanie z Weroniką…

Brzoza brodawkowata o imieniu Weronika rośnie przy naszym kościele. Prze wiele lat niejedno widziała, ale… już niewiele zobaczy. Pomimo prób jej ocalenia, ze względu na pogarszający się jej stan i stwarzane przez to zagrożenie bezpieczeństwa, zostanie usunięta. To ostatni czas,

Czytaj więcej »

Spotkanie ze Zmartwychwstałym, który daje wspólnotę

Drugie spotkanie cyklu W drodze ze Zmartwychwstałym w dn 17.04 prowadziła młodzież ze wspólnoty Magis. W Ewangelii usłyszeliśmy o cudzie rozmnożenia chleba. Jezus pokazał swoją troskę o tych, którzy są z Nim, by słuchać Jego nauki. W tej sytuacji istotną rolę odegrał chłopiec,

Czytaj więcej »

Bóg Ojciec, bardziej bliski [pn. 13.04.2026, 18]

Wizerunek Boga Ojca, znajdujący się w naszym ołtarzu głównym został jeszcze bardzie wyeksponowany przez niebieskie tło. Celem jest, aby ten symboliczny akcent poprowadził nas jeszcze głębiej ku temu, “aby Bóg Ojciec był bardziej znany i kochany“, po prostu byśmy Go

Czytaj więcej »

“Ścieżka (do) wiary” – XX niedziela z Edim

12.04.2026r. Edi ostatnio zszedł z Góry Zwycięstwa, na której szczygieł stojący na belce krzyża, oznajmiał swym trelem zmartwychwstanie Jezusa. Edi widział krzyż pełen chwały i światła i z tym obrazem w sercu ruszył w dalszą drogę. Dzień zapowiadał się piękny,

Czytaj więcej »

Spotkanie ze Zmartwychwstałym, który daje chleb

W pierwszym spotkaniu VI edycji w cyklu W drodze ze Zmartwychwstałym przypomnieliśmy sobie krótko założenia tych czuwań w wielkanocne piątki. A później wpatrzeni w symboliczny posiłek, który dla nas przygotował Zmartwychwstały (przy ławce spotkań na kamieniach chleb, jajka i dzbanek z

Czytaj więcej »

Św. Szarbel znikający w Imieniu JEZUS

W czwartek oktawy Wielkanocy 9.04.2026 roku kolejny raz (już od 2 lat!) spotkaliśmy się ze św. Szarbelem. Towarzyszył nam żółty kolor świateł oraz aureoli Świętego, wskazujący na blask Zmartwychwstałego. Nie tylko oświetlenie, ale cały wieczór był dla nas lekcją, że to Jezus

Czytaj więcej »