Św. Szarbel w ciszy zwyczajnego dnia [8 X]

W drugi czwartek października 8 X kolejny raz szukaliśmy uspokojenia serca przy św. Szarbelu. Zainspirowani refleksjami Henriego Caffarela pytaliśmy siebie, czy Chrystus stał się dla nas osobiście kimś ważnym i czy pamiętamy ten moment w życiu; nawet, jeśli nie zdarzyło się wówczas nic nadzwyczajnego. Czy jest w nas pragnienie, żeby Jezus naznaczył nasze życie, aby móc mówić innym o tym, co jest naprawdę ważne?

Św. Szarbel wiedział i czuł, że nie potrzeba specjalnego dnia i nadzwyczajnej daty, by przed naszymi oczami został nakreślony obraz Pana. Ale potrzeba ciszy. Bez niej zdarza się, że ktoś-coś urzeka nas i wówczas wielkie rzeczy mogą wydarzać się jakby na próżno. Jezus wówczas nie naznacza każdej chwili.

Zwyczajowo patrząc na przedstawienie św. Szarbela, szukaliśmy wskazówki, jaki aspekt wyrażania świętości odkryje się przed nami. Aureola tym razem miała zabarwienie żółto-złote z wyraźnie zaznaczonym okręgiem, ale również z przebijającą zielenią. Był to znak, że prawdziwe złoto nie koroduje i nie można go podrobić. Święci „pozłoceni” wskazują, że znaleźli coś, co pochodzi bezpośrednio od Boga. Zielony kolor z kolei to symbol nadziei, ale również Ducha św. Nasz patron był prowadzony przez Ducha, dzięki czemu potrafił dostrzegać swoje wewnętrzne poruszenia i prosić Ojca o to, co najlepsze. Największy dar, który możemy otrzymać, to dar Ducha Świętego. On pozwala odróżnić, czy to, co jest wokół naszej głowy, to tylko pozory – jak podrobione żółtą farbą złoto, które upiększa, ale życia nie daje, czy jest to prawdziwe złoto, które daje życie. Szarbel zachęca nas do zatrzymywania w ciszy pośród zwyczajnych dni, by wokół nas pojawiało się prawdziwe złoto, a w naszym sercu prawdziwa zieleń.

Przy intonowanej litanii do św. Szarbela i łagodnym śpiewie można było otrzymać namaszczenie olejem św. Szarbela.

Obrazek ze złotą aureolą pośród zieleni otrzymała Teresa, zgodnie z wyraźnym poruszeniem serca.

Na kontynuację spotkania w kawiarence zapraszała Rodzina św. Szarbela, która przed Mszą prowadziła także różaniec.